700 ευρώ για 2.112 τ.μ. πλατείας – απευθείας παραχώρηση για λούνα παρκ στη Σαλαμίνα με υπογραφή Λένη, ερωτήματα για διαγωνισμό, έλεγχο και “δώρα”

Μια απόφαση του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Σαλαμίνας, όπως καταγράφεται στο πρακτικό της 7ης συνεδρίασης του 2026, δημιουργεί σειρά ερωτημάτων γύρω από τη διαδικασία παραχώρησης δημόσιου χώρου στην Πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως, την τιμολόγηση αλλά και τους όρους λειτουργίας μιας δραστηριότητας που αφορά άμεσα παιδιά: την εγκατάσταση παιδικού λούνα παρκ.

Γράφει ο ΣΠΥΡΟΣ ΝΑΝΝΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΕΣΗΕΑ

Η απόφαση αφορά την παραχώρηση 2.112,82 τ.μ. έναντι 700 ευρώ μηνιαίως, για την περίοδο 10 Μαΐου έως 10 Σεπτεμβρίου 2026, σε εταιρεία ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων, με τη διαδικασία να χαρακτηρίζεται «απευθείας, προσωρινή και με αντάλλαγμα».

Η πράξη φέρει την υπογραφή του Προέδρου του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Σαλαμίνας, Λένη Κωνσταντίνου, ο οποίος εισηγείται και τελικώς επικυρώνει την παραχώρηση, ως επικεφαλής του Διοικητικού Συμβουλίου.

Το πρώτο και βασικό ερώτημα αφορά τη διαδικασία επιλογής

Στο πρακτικό αναφέρεται ότι για τον συγκεκριμένο χώρο «δεν έχει κατατεθεί άλλη αίτηση». Όμως αυτό δεν απαντά αν προηγήθηκε ανοιχτή πρόσκληση ενδιαφέροντος ή διαγωνιστική διαδικασία, όπως συχνά προβλέπεται όταν πρόκειται για αξιοποίηση δημόσιας γης σε κεντρικό σημείο υψηλής εμπορικής αξίας. Η απουσία δεύτερης αίτησης δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με διαφάνεια επιλογής, αν δεν έχει προηγηθεί θεσμική δημοσιοποίηση της δυνατότητας παραχώρησης.

Δεύτερο κρίσιμο σημείο αποτελεί το οικονομικό αντάλλαγμα

Τα 700 ευρώ μηνιαίως για περισσότερα από 2.100 τ.μ. δημόσιου χώρου σε περίοδο αιχμής εγείρουν εύλογες απορίες για τον τρόπο υπολογισμού του μισθώματος. Δεν προκύπτει από την απόφαση καμία τεκμηρίωση, εκτίμηση αγοράς ή σύγκριση με αντίστοιχες παραχωρήσεις. Το ζήτημα που τίθεται είναι αν το τίμημα αντανακλά πραγματικά την εμπορική αξία ενός τόσο προνομιακού σημείου.

Τρίτο σημείο αφορά τον έλεγχο των εγκαταστάσεων και την ασφάλεια

Γίνεται αναφορά σε «εκθέσεις επιθεώρησης μηχανημάτων» που συνοδεύουν την αίτηση, χωρίς όμως να διευκρινίζεται ποιος τις συνέταξε και αν πρόκειται για ανεξάρτητο πιστοποιημένο φορέα ή για έλεγχο βασισμένο σε στοιχεία της ίδιας της εταιρείας. Σε δραστηριότητες που απευθύνονται σε παιδιά, η ύπαρξη ουσιαστικού και όχι τυπικού ελέγχου αποτελεί κρίσιμο ζήτημα δημόσιας ευθύνης.

Σημαντική είναι και η εσωτερική διαφωνία που καταγράφεται στο πρακτικό. Μέλος του Δ.Σ. η Υβόνη Αραβανή, επισημαίνει ότι η διαδικασία δεν θα έπρεπε να χαρακτηριστεί κατεπείγουσα, καθώς δεν υπήρξε επαρκής χρόνος για έλεγχο αδειών, πιστοποιήσεων και προδιαγραφών ασφαλείας, τονίζοντας ότι η ασφάλεια δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως τυπική διαδικασία.

Τέλος, στην απόφαση περιλαμβάνεται και στοιχείο «κοινωνικής ανταποδοτικότητας», καθώς ο παραχωρησιούχος προσφέρει στον Δήμο 300 δωρεάν κάρτες εισόδου για ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Αν και τέτοιες παροχές εμφανίζονται συχνά σε αντίστοιχες συμφωνίες, τίθεται το ερώτημα αν πρόκειται για ουσιαστικό αντιστάθμισμα ή για συμβολική κίνηση χωρίς πραγματική οικονομική βαρύτητα σε σχέση με την εκμετάλλευση δημόσιου χώρου.

Συνολικά, η απόφαση εμφανίζεται τυπικά εναρμονισμένη με το θεσμικό πλαίσιο παραχωρήσεων λιμενικών ζωνών. Ωστόσο παραμένουν κρίσιμα ερωτήματα:

– αν υπήρξε πραγματικά ανταγωνιστική διαδικασία,

– πώς καθορίστηκε το οικονομικό αντάλλαγμα, ποιος πραγματοποίησε τον ουσιαστικό έλεγχο ασφαλείας

– κατά πόσο η παραχώρηση αποδίδει το πραγματικό της αντίκρισμα προς το δημόσιο συμφέρον.

Σε κάθε περίπτωση, η υπογραφή του Προέδρου του Δ.Λ.Τ. Σαλαμίνας, Λένη Κωνσταντίνου, επισφραγίζει μια απόφαση που, πέρα από τη νομιμότητά της, αφήνει ανοιχτό το πεδίο της πολιτικής και θεσμικής αξιολόγησης…