Δημοσκοπικός γρίφος και ισορροπίες τρόμου στη σκακιέρα της διακυβέρνησης

Τα ευρήματα των τελευταίων σφυγμομετρήσεων (Marc και MRB) αμέσως μετά τη ΔΕΘ αποτυπώνουν ένα βαθιά διχασμένο εκλογικό σώμα, μετατρέποντας το τοπίο της επόμενης μέρας σε σασπένς για γερά νεύρα. Η μάχη ανάμεσα στην προοπτική μιας μονοκομματικής γαλάζιας διοίκησης και σε ένα εναλλακτικό σενάριο συνεργασίας της Κεντροαριστεράς εξελίσσεται σε ντέρμπι για γερές προπονήσεις, καθώς τα δύο ενδεχόμενα κινούνται σε απόσταση αναπνοής. Το ενδιαφέρον στοιχείο της υπόθεσης έγκειται στο γεγονός ότι το αίτημα για αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας δείχνει να ανακτά έδαφος σε σχέση με τους καλοκαιρινούς μήνες, την ώρα που οι ιδέες για συμμαχικά σχήματα στην αντιπολίτευση χάνουν τη δυναμική τους.

Στους αριθμούς της κάλπης, το κυβερνών κόμμα διατηρεί ένα καθαρό μαξιλάρι ασφαλείας από τους διώκτες του, καταγράφοντας επιδόσεις που αγγίζουν το όριο του 31% στην εκτίμηση ψήφου, ενώ η ΕΛ.Α.Σ. εδραιώνεται στη δεύτερη θέση ως ο κύριος εκφραστής της αντιπολίτευσης. Από την άλλη, η Χαριλάου Τρικούπη καταγράφει μικρά σημάδια ανάκαμψης με διψήφια ποσοστά, αν και η συνολική εικόνα επιβεβαιώνει ότι οι πολίτες αντιμετωπίζουν με πρωτοφανή σκεπτικισμό και δυσπιστία τα πακέτα εξαγγελιών όλων των πολιτικών αρχηγών.

Παράλληλα, στους διαδρόμους του παρασκηνίου καταγράφονται δύο αστάθμητοι παράγοντες που ανακατεύουν την τράπουλα:

• Το ενδεχόμενο δεξιού εγχειρήματος: Μια πιθανή κίνηση από την πλευρά του Αντώνη Σαμαρά καταγράφει ένα διόλου αμελητέο δεξαμενή δυνητικών ψηφοφόρων, ικανή να προκαλέσει ισχυρές αναταράξεις και διαρροές στον γαλάζιο κορμό.

• Η αποσυσπείρωση των νέων σχημάτων: Την ίδια στιγμή, παρατηρείται κατακόρυφη υποχώρηση των ποσοστών του φορέα της Μαρίας Καρυστιανού, ο οποίος χάνει σχεδόν τη μισή του δύναμη σε σχέση με τις προηγούμενες μετρήσεις.

Θα καταφέρει το κυβερνητικό στρατόπεδο να κεφαλαιοποιήσει τη συσπείρωση μέχρι τις κάλπες ή οι παρασκηνιακές διεργασίες στα δεξιά και τα αριστερά θα επιβάλουν τελικά την αναζήτηση συμμάχων; Ο χρόνος θα δείξει.