Η στρατηγική του Μητσοτάκη «όλα ή τίποτα»

Στο Μέγαρο Μαξίμου, η θερινή ραστώνη έχει δώσει τη θέση της σε μια αγωνιώδη προετοιμασία για το φθινόπωρο, το οποίο προδιαγράφεται ως η πιο κρίσιμη καμπή για τη διακυβέρνηση. Με την ακρίβεια να παραμένει ο «δαίμονας» που ροκανίζει τα εισοδήματα, το δίδυμο Θεοδωρικάκου-Πιερρακάκη βρίσκεται υπό πίεση: καλούνται να αποδείξουν αν οι «συμφωνίες κυρίων» με την αγορά είναι όντως η λύση ή αν απλώς πρόκειται για μια επικοινωνιακή τακτική αγοράς χρόνου.

Ενώ ο πληθωρισμός δείχνει επιτέλους σημάδια κάμψης —στο 3,9% από το δυσθεώρητο 4,9%— η σκληρή αλήθεια είναι ότι ο μέσος πολίτης παραμένει «στριμωγμένος» μπροστά στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Η κυβέρνηση ποντάρει τα ρέστα της στην αποκλιμάκωση των τιμών του πετρελαίου, ευελπιστώντας πως η γεωπολιτική ηρεμία στον Περσικό Κόλπο θα προσφέρει την ανάσα που απέτυχαν να δώσουν οι εγχώριοι έλεγχοι. Το «μαξιλάρι» του 1 δισεκατομμυρίου ευρώ που προορίζεται για τη ΔΕΘ μετατρέπεται σε κεντρικό πολιτικό στοίχημα. Θα είναι αρκετό για να κατευνάσει την οργή των νοικοκυριών ή θα καταλήξει σε ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα που θα σβήσει πριν καν ολοκληρωθεί η ομιλία του Πρωθυπουργού;

Η «μάχη χαρακωμάτων» στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας

Την ίδια ώρα, στα ενδότερα του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, ο Νίκος Παπαθανάσης δίνει τη δική του μάχη με τον χρόνο για το Ταμείο Ανάκαμψης. Με το ρολόι να μετρά αντίστροφα για την τελευταία εκταμίευση τον Δεκέμβριο του 2026, οι πιέσεις είναι ασφυκτικές. Το «οπισθοβαρές» πλάνο, όπως χαρακτηρίζουν κομψά τις καθυστερήσεις, καλείται να αποδείξει στην πράξη ότι τα δισεκατομμύρια που εισέρρευσαν —περίπου το 11% του ΑΕΠ— δεν ήταν απλώς μια προσωρινή ένεση ρευστότητας, αλλά μια ουσιαστική δομική αλλαγή.

Για την ώρα, τα νούμερα δείχνουν πρόοδο, αλλά το κατά πόσο η αγορά «αισθάνεται» αυτή την ανάπτυξη στην καθημερινότητά της παραμένει το μεγάλο ερωτηματικό. Η πραγματικότητα των αριθμών απέχει παρασάγγας από την τσέπη του πολίτη, και αυτή η απόσταση είναι που θα κληθεί να απαντηθεί στις κάλπες των κοινωνικών διαθέσεων.