Αναζητώντας την εταιρεία… αίνιγμα στη Σαλαμίνα «made in Cyprus»

Το ρεπορτάζ τρέχει. Και τρέχει για τα καλά. Την ίδια ώρα που η δημοτική αρχή συνεχίζει να ποζάρει μπροστά στους φακούς και να παρουσιάζει μια εικόνα απόλυτης κανονικότητας, στο παρασκήνιο ακούγεται ολοένα και πιο έντονα το όνομα μιας εταιρείας που, όπως όλα δείχνουν, θα μας απασχολήσει σοβαρά στον δρόμο προς τις επόμενες εκλογές.

Μια εταιρεία με κυπριακό «άρωμα», πολλές διαδρομές, αρκετές συμπτώσεις και ακόμη περισσότερα ερωτήματα. Κάποιοι θεωρούν ότι το θέμα μπορεί να περάσει στα ψιλά. Κάποιοι άλλοι ελπίζουν ότι θα ξεχαστεί μέσα στον θόρυβο της καθημερινότητας. Θα απογοητευτούν.

Το dossier έχει ήδη ξεκινήσει να ξετυλίγει το κουβάρι και όταν έρθει η ώρα των αποκαλύψεων, αρκετοί θα δυσκολευτούν να εξηγήσουν πρόσωπα, σχέσεις και κινήσεις που μέχρι σήμερα θεωρούσαν ότι δεν πρόκειται να ελεγχθούν ποτέ.

Γράφει ο ΣΠΥΡΟΣ ΝΑΝΝΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΕΣΗΕΑ

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, αποδεικνύεται για ακόμη μία φορά ότι η μοναδική αντιπολιτευτική φωνή που ακούγεται σταθερά και με συνέπεια (όπως βλέπω στο facebook) στο νησί είναι η Βάσω Θεοδωρακοπούλου. Με παρεμβάσεις, δημόσιες τοποθετήσεις και βίντεο που αναδεικνύουν τα «πάθη» αυτής της δημοτικής αρχής, έχει καταφέρει να επιβάλει την ατζέντα της αντιπολίτευσης σε τέτοιο βαθμό ώστε πολλές φορές η δημοτική αρχή να μοιάζει να ακολουθεί τον ρυθμό που εκείνη καθορίζει.

Και όσο από την Αμμοχώστου επιλέγουν την τακτική του «δεν βλέπω, δεν ακούω, δεν μιλάω», τόσο περισσότερο ενισχύεται η εντύπωση ότι ο χρόνος χρησιμοποιείται ως εργαλείο συγκάλυψης και λήθης. Μόνο που πλέον έχουν μαζευτεί πολλά. Και, όπως πληροφορούμαι, έρχονται ακόμη περισσότερα.

Και εδώ αρχίζουν τα πραγματικά ενδιαφέροντα.

ΠΡΩΤΟΝ. Τον τελευταίο καιρό παρατηρούμε μια έντονη επικοινωνιακή προσπάθεια να πειστεί η κοινή γνώμη ότι στο δημαρχιακό μέγαρο επικρατεί απόλυτη ενότητα, αρμονία και ομαδικότητα. Αναρτήσεις επί αναρτήσεων, φωτογραφίες επί φωτογραφιών, χαμόγελα, χειραψίες και δηλώσεις περί κοινής πορείας.

Όταν όμως μια ομάδα αισθάνεται πραγματικά συμπαγής, συνήθως δεν χρειάζεται να το διαφημίζει καθημερινά.

Άρα κάτι συμβαίνει.

Και αν συμβαίνει κάτι, το μαρτυρούν οι ίδιοι πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε δημοσίευμα. Άλλωστε, το dossier έχει γράψει εδώ και μήνες για υποομάδες, προσωπικές στρατηγικές και διαφορετικά κέντρα επιρροής που λειτουργούν εντός της ίδιας παράταξης.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ. Το μπάχαλο με τους αντιδημάρχους έχει αρχίσει να ξεφεύγει πλέον από τα όρια της Σαλαμίνας. Γράφονται πράγματα και εκτός νησιού. Και όχι άδικα.

Η μάχη της επόμενης ημέρας έχει ήδη ξεκινήσει. Απλώς κάποιοι κάνουν πως δεν το καταλαβαίνουν. Οι προσωπικές προβολές αυξάνονται, τα βίντεο πληθαίνουν, οι αναρτήσεις γίνονται όλο και πιο προσεκτικά σχεδιασμένες και ορισμένοι συμπεριφέρονται σαν να έχουν μπει ήδη σε προεκλογική περίοδο.

Μάλιστα, κάποιοι έχουν ανακαλύψει και νέες μεθόδους πολιτικής επικοινωνίας, «ντύνοντας» τα βίντεό τους με μουσικές υπόκρουσης που θυμίζουν περισσότερο συναυλία σκληρού ροκ παρά δημοτική διοίκηση. Κάπου εκεί η πολιτική επικοινωνία συναντά την πολιτική καρικατούρα.

Όσον αφορά τα ζητήματα που απασχολούν τους δημότες, η εικόνα παραμένει περίπου η ίδια. Τα σκουπίδια εξακολουθούν να προκαλούν παράπονα. Οι δωρεές συνεχίζονται — ευτυχώς, θα έλεγα. Ο Κουσουλός φτάνει στο σημείο και σε ζωντανή μετάδοση να στέλνει ιδιωτικό ασθενοφόρο εκεί όπου ο Δήμος ΑΔΙΑΦΟΡΗΣΕ!!!

Και οι επίδοξοι μελλοντικοί διεκδικητές του δημαρχιακού θώκου παραμένουν σε μεγάλο βαθμό εξαφανισμένοι, ελπίζοντας προφανώς ότι κάποια στιγμή θα εμφανιστούν και θα κάνουν την έκπληξη. Κούνια που τους κούναγε.

Μέχρι στιγμής, η μοναδική πραγματική έκπληξη είναι η φθορά που καταγράφει η δημοτική αρχή. Και εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα. Γιατί το ζήτημα δεν είναι τα δημοσιεύματα. Δεν είναι τα σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα. Δεν είναι καν η αντιπολίτευση.

Το πρόβλημα είναι ότι αρχίζει να δημιουργείται μια αίσθηση απόστασης ανάμεσα σε όσα υποσχέθηκαν και σε όσα παρέδωσαν. Και όταν αυτή η αίσθηση παγιωθεί στην κοινωνία, πολύ δύσκολα ανατρέπεται.

Ιδιαίτερα όταν στο παρασκήνιο εμφανίζονται συνεχώς νέα ερωτήματα που αναζητούν απαντήσεις.

Υ.Γ. Επειδή πληροφορούμαι διάφορα από διάφορους, οι οποίοι έχουν αναλάβει εργολαβικά να με «στολίζουν» προσωπικά, βγάζοντας ιστορίες από το μυαλό τους (σ.σ. φανταστείτε ότι ορισμένοι με… ξέρουν πολλά χρόνια!!!), θα κάνω μόνο μία παρατήρηση. Το τελευταίο διάστημα περνάω μια προσωπική δοκιμασία και προσπαθώ να ανταπεξέλθω όσο καλύτερα μπορώ. Κάποτε, αρκετοί από αυτούς που σήμερα εμφανίζονται ως επικριτές μου, ήταν οι ίδιοι άνθρωποι που παρακαλούσαν για δημοσιεύματα, πιέζοντας μάλιστα για επιθετικά άρθρα εναντίον άλλων, όταν αυτό εξυπηρετούσε τα δικά τους συμφέροντα. Υπάρχουν μηνύματα. Υπάρχουν συνομιλίες. Υπάρχουν και τα απαραίτητα screenshots.

Και επειδή οι εκλογές πλησιάζουν και ορισμένοι έχουν αρχίσει να ονειρεύονται μεγαλύτερους ρόλους, καλό είναι να θυμούνται ότι η μνήμη υπάρχει και λειτουργεί.

Κάθε πράγμα στον καιρό του.

Υ.Γ.1. Τις επόμενες ημέρες θα διαβάσετε στο dossier ένα θέμα που θα συζητηθεί όσο λίγα. Λιμανίσιο. Με έγγραφα. Με στοιχεία. Με ημερομηνίες. Και κυρίως με απαντήσεις σε ερωτήματα που μέχρι σήμερα κάποιοι απέφευγαν επιμελώς να αγγίξουν. Ένα ακόμη πυροτέχνημα που ίσως αποδειχθεί πολύ πιο επικίνδυνο από όσο νομίζουν όσοι το υποτιμούν. Η πηγή μου έχει αποδειχθεί ότι δεν πέφτει ποτέ έξω!

Υ.Γ.2. Παρατηρώ με ενδιαφέρον ότι ολοένα και περισσότερα τοπικά μέσα ανακαλύπτουν θεματολογίες που το dossier έχει αναδείξει εδώ και καιρό. Δεν είναι κακό. Αντιθέτως. Σημαίνει ότι η συζήτηση ανοίγει. Και η πραγματική συζήτηση, όπως φαίνεται, μόλις ξεκινά.

Υ.Γ.3. Οι επόμενοι μήνες δεν θα κριθούν από τις φωτογραφίες, τις ανακοινώσεις και τα χαμόγελα. Θα κριθούν από όσα μέχρι σήμερα έμεναν στο σκοτάδι. Και εκεί αρχίζει το πραγματικό ενδιαφέρον…