Ομολογία Αδυναμίας – Ο Δήμος Σαλαμίνας (με τα… χρυσά 3D βραβεία!) παραδέχεται εγγράφως ότι δεν έχει μέσα για την καθαριότητα και προσφεύγει σε ιδιώτες

Το Dossier φέρνει σήμερα στο φως τα αποτελέσματα μιας έρευνας, έχοντας «ξεψαχνίσει» τις 111 σελίδες του φακέλου του ΑΝΟΙΚΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΚΑΤΩ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ που προκηρύχθηκε τον Ιανουάριο του 2026. Ο διαγωνισμός αφορά την «Αποκομιδή κλαδιών, υπολειμμάτων πρασίνου και ογκωδών Δημοτικής Ενότητας Σαλαμίνας 2026» και την «Αποκομιδή κλαδιών, υπολειμμάτων, πρασίνου και ογκωδών Δημοτικής Ενότητας Αμπελακίων 2026», με κριτήριο ανάθεσης την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά με βάση τη χαμηλότερη τιμή.

Γράφει ο ΣΠΥΡΟΣ ΝΑΝΝΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΕΣΗΕΑ

Με εκτιμώμενη αξία 49.996,80€ (24.998,40€ για κάθε ενότητα) συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. 24%, ο Δήμος Σαλαμίνας προβαίνει σε μια σπάνια και κρίσιμη θεσμική παραδοχή στο Παράρτημα ΙΙΙ της διακήρυξης: «Ο Δήμος δεν διαθέτει τα απαραίτητα μέσα (μηχανολογικό εξοπλισμό – προσωπικό) για την υλοποίησή τους».

Αυτή η «ομολογία αδυναμίας», που εντόπισε το Dossier ανάμεσα στον όγκο των εκατό και πλέον σελίδων, ανοίγει τον ασκό του Αιόλου και δημιουργεί αμείλικτα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις από τη δημοτική αρχή.

1. Πού κατευθύνονται τα ανταποδοτικά τέλη των πολιτών;

Όταν ένας Δήμος δηλώνει επίσημα ότι στερείται βασικού εξοπλισμού και προσωπικού για την αυτονόητη υπηρεσία της καθαριότητας, το πρώτο ερώτημα είναι οικονομικό: Αν τα τέλη καθαριότητας που εισπράττονται από τους δημότες δεν επενδύονται στην αγορά οχημάτων και στη στελέχωση της υπηρεσίας, πού ακριβώς καταλήγουν; Γιατί ο Δήμος επιλέγει να λειτουργεί ως «μεσάζοντας» εισπράττοντας τέλη για να τα αποδίδει αμέσως σε ιδιώτες, αντί να χτίζει τη δική του υποδομή;

2. Γιατί η «ενοικίαση» υπηρεσιών προτιμάται από την «αγορά» μέσων;

Η μελέτη ορίζει τιμή 30,00€ ανά τόνο. Με τα 50.000€ του συνολικού προϋπολογισμού για το 2026:

• Το ερώτημα: Με δεδομένο ότι ένα εξειδικευμένο όχημα με αρπάγη (παπαγαλάκι) θα μπορούσε να αποσβεστεί οικονομικά σε βάθος δύο ετών, γιατί η διοίκηση επιμένει σε μια λύση που αφήνει τον Δήμο στο τέλος της σύμβασης χωρίς ούτε ένα δικό του φορτηγό; Ποια μελέτη σκοπιμότητας απέδειξε ότι η τιμή των 30€/τόνο είναι οικονομικότερη από την αγορά ιδιόκτητου εξοπλισμού;

3. 672 ή 2.016 τόνοι; Ποια είναι η πραγματική δαπάνη;

Στα επίσημα έγγραφα παρατηρείται μια δυσεξήγητη αριθμητική ανακολουθία που το Dossier εντόπισε διασταυρώνοντας τους πίνακες.

• Στον «Ενδεικτικό Προϋπολογισμό» αναφέρονται 672 τόνοι.

• Στον «Προϋπολογισμό Προσφοράς» η ποσότητα εκτοξεύεται στους 2.016 τόνους, με το συνολικό κόστος να τριπλασιάζεται. Ερώτημα: Ποιο είναι το πραγματικό μέγεθος της «αδυναμίας» του Δήμου; Σχεδιάστηκε η μελέτη βάσει πραγματικών δεδομένων ή οι ποσότητες είναι ενδεικτικές, αφήνοντας περιθώριο για ανεξέλεγκτη αύξηση του κόστους κατά τη διάρκεια της χρονιάς;

4. Ποιος ελέγχει το βάρος που πληρώνει ο δημότης;

Η μελέτη αναφέρει ότι η ζύγιση θα γίνεται σε «διακριβωμένο σύστημα ζύγισης» και θα πιστοποιείται με ζυγολόγιο και φωτογραφίες. Ερώτημα: Από τη στιγμή που ο Δήμος δηλώνει ότι δεν διαθέτει προσωπικό (ομολογία αδυναμίας), ποιος υπάλληλος θα παρίσταται σε κάθε ζύγιση για να διασφαλίσει ότι ο Δήμος δεν χρεώνεται «εικονικούς» τόνους; Αρκούν 9 φωτογραφίες ανά χώρο για να διασφαλιστεί η διαφάνεια σε μια σύμβαση χιλιάδων ευρώ;

5. Η «Βεβαίωση Επίσκεψης»: Όρος διαφάνειας ή αποκλεισμού;

Στο Άρθρο 2 (παρ. Ζ), απαιτείται ο ανάδοχος να προσκομίσει βεβαίωση από το Τμήμα Καθαριότητας ότι επισκέφθηκε τους χώρους πριν δώσει προσφορά. Ερώτημα: Γιατί κρίθηκε απαραίτητος αυτός ο όρος που απαιτεί φυσική παρουσία και υπογραφή από την υπηρεσία; Μήπως αυτός ο όρος λειτουργεί ως «φίλτρο» που περιορίζει τον υγιή ανταγωνισμό;

6. Τι συμβαίνει με την ασφάλεια σε περίπτωση βλάβης;

Ο ανάδοχος υποχρεούται να αντικαταστήσει εξοπλισμό σε περίπτωση βλάβης εντός 48 ωρών. Ερώτημα: Σε μια περιοχή όπως η Σαλαμίνα, όπου τα κλαδιά αποτελούν την κύρια καύσιμη ύλη για πυρκαγιές, είναι αποδεκτό ένα κενό 48 ωρών επειδή ο Δήμος επέλεξε να μην έχει δικά του μέσα;

7. Ποιο είναι το μέλλον της Δημοτικής Ενότητας Αμπελακίων;

Η αποκομιδή αφορά περιοχές όπως η Κυνόσουρα, τα Σελήνια, τα Ντρένια και το Ντούνι. Ερώτημα: Η εκχώρηση της καθαριότητας αυτών των περιοχών σε ιδιώτες είναι μια προσωρινή λύση ή η απαρχή της πλήρους ιδιωτικοποίησης; Πώς εγγυάται η δημοτική αρχή ότι το 2027 δεν θα βρεθούμε μπροστά στην ίδια «ομολογία αδυναμίας»;

Τα επτά αυτά ερωτήματα, που προέκυψαν από το «ξεψάχνισμα» των 111 σελίδων του διαγωνισμού από το Dossier, αποτελούν μια πρόκληση για το σύνολο του πολιτικού και κοινωνικού ιστού του νησιού.

Η Σαλαμίνα του 2026 δεν μπορεί να πορεύεται με «λευκές σημαίες». Οι δημότες δεν πληρώνουν ανταποδοτικά τέλη για να επιδοτούν την αδράνεια, αλλά για να απολαμβάνουν υπηρεσίες από έναν Δήμο ισχυρό, αυτόνομο και εξοπλισμένο. Η «ομολογία αδυναμίας» στη μελέτη 02/2026 πρέπει να γίνει η αφορμή για μια συνολική αναθεώρηση του μοντέλου καθαριότητας στο νησί.

Και το… κερασάκι με τα βραβεία

Κλείνοντας το σημερινό ρεπορτάζ, πήραμε στα χέρια μας το Δελτίο Τύπου του Δήμου Σαλαμίνας για το Χρυσό Βραβείο στα Best City Awards 2026!  Σε μια λαμπρή τελετή στο «Σεράφειο» την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου, όπως τονιζόταν, ο Δήμαρχος παρέλαβε την πρώτη θέση για το «Ψηφιακό Μουσείο» στην Κοινότητα Αμπελακίων.

Εντάξει, είναι τουλάχιστον ειρωνικό: Ο Δήμος βραβεύεται για τις «εικονικές περιηγήσεις» στα Αμπελάκια (!!!), την ίδια στιγμή που στην πραγματική ζωή δηλώνει εγγράφως ότι αδυνατεί να καθαρίσει την ίδια περιοχή!

Χωρίς άλλα σχόλια…