«Κίμων»: Η Belharra που έδεσε στη Σαλαμίνα και ξαναγράφει το ναυτικό δόγμα της χώρας

Στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας, σε έναν χώρο όπου η ιστορία του ελληνικού στόλου δεν αφηγείται απλώς το παρελθόν αλλά διαμορφώνει το παρόν, η άφιξη της φρεγάτας «Κίμων» δεν ήταν μια ακόμη τελετή παραλαβής. Ήταν ένα προσεκτικά δομημένο γεγονός με έντονο πολιτικό, στρατηγικό και θεσμικό αποτύπωμα. Μια στιγμή όπου ο συμβολισμός συναντήθηκε με τη σκληρή πραγματικότητα της αποτροπής.

Η εικόνα της πρώτης ελληνικής Belharra να εισέρχεται στον Σαρωνικό συνοδευόμενη από το θωρηκτό «Αβέρωφ» και την τριήρη «Ολυμπιάς» δεν ήταν απλώς εντυπωσιακή. Ήταν μια ζωντανή αναπαράσταση της ναυτικής συνέχειας του ελληνισμού: από το κουπί και το έμβολο, στο πυροβόλο και, πλέον, στον αισθητήρα, τον αλγόριθμο και το δίκτυο. Τρεις εποχές σε παράταξη, με τον «Κίμωνα» να εκπροσωπεί το μέλλον.

Για περισσότερες από δύο ώρες, η τελετή εξελίχθηκε ως αφήγημα. Όχι βιαστικά, όχι τυπικά. Με σεβασμό στο τελετουργικό του Πολεμικού Ναυτικού, με αγήματα παρατεταγμένα, σειρήνες να ηχούν και τη Σαλαμίνα να λειτουργεί ως φυσικό σκηνικό στρατηγικής μνήμης. Δεν ήταν μια απλή υποδοχή πλοίου· ήταν μια δήλωση παρουσίας.

Η άφιξη της πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας με στρατιωτικό ελικόπτερο –του Προέδρου της Δημοκρατίας, του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Εθνικής Άμυνας– υπογράμμισε τον θεσμικό χαρακτήρα της στιγμής. Η διακομματική κοινοβουλευτική παρουσία έδωσε επιπλέον βάρος: το μήνυμα ήταν ότι η ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος δεν αφορά μόνο κυβερνητικές επιλογές, αλλά τον πυρήνα της εθνικής στρατηγικής.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να μιλήσει όχι μόνο ως πρωθυπουργός, αλλά και ως θεματοφύλακας μιας διαχρονικής ευθύνης. Η αναφορά του στο «χρέος κάθε κυβέρνησης να παραδίδει μια χώρα ασφαλέστερη απ’ ό,τι την παρέλαβε» δεν ήταν απλώς μια πολιτική φράση. Ήταν η σύνδεση του εξοπλιστικού προγράμματος με τη λογική της συνέχειας και της αξιοπιστίας, τόσο προς το εσωτερικό ακροατήριο όσο και προς το διεθνές περιβάλλον, όπου η Ελλάδα επιδιώκει να προβάλλεται ως σταθερός και φερέγγυος πυλώνας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ακόμη πιο αιχμηρή ήταν η τοποθέτηση του Νίκου Δένδια. Ο χαρακτηρισμός της «Κίμων» ως «της ισχυρότερης φρεγάτας στον πλανήτη» δεν απευθυνόταν μόνο στους παρόντες. Ήταν ένα μήνυμα προς όσους παρακολουθούν τις ισορροπίες ισχύος στην περιοχή. Η ένταξη του πλοίου στο πλαίσιο της «Ατζέντας 2030» ανέδειξε τη στρατηγική στροφή των Ενόπλων Δυνάμεων: λιγότερη έμφαση στον όγκο, περισσότερη στη γνώση, στη διαλειτουργικότητα και στην ταχύτητα λήψης αποφάσεων.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας, μίλησε για «εθνική κατάκτηση» και για την υλοποίηση ενός νέου δόγματος αποτροπής. Η αναφορά του ότι η Ελλάδα «είδε όλες τις γενιές πλοίων που προστάτευσαν την κυριαρχία της» να συνυπάρχουν στη θάλασσα, συμπύκνωσε το βαθύτερο νόημα της τελετής: η ιστορία δεν τελειώνει, εξελίσσεται.

Πέρα από τον συμβολισμό, όμως, ο «Κίμων» είναι –κυρίως– επιχειρησιακό εργαλείο. Πρόκειται για ένα πλήρως ψηφιακό πολεμικό πλοίο νέας γενιάς, μήκους περίπου 122 μέτρων και εκτοπίσματος 4.500 τόνων, σχεδιασμένο εξαρχής για δικτυοκεντρικό πόλεμο. Το περιορισμένο πλήρωμα των 120–130 ατόμων δεν είναι αδυναμία, αλλά ένδειξη υψηλής αυτοματοποίησης και τεχνολογικής ωριμότητας.

Το ραντάρ Sea Fire AESA 4D, ενσωματωμένο στον ιστό PSIM, επιτρέπει ταυτόχρονη επιτήρηση αέρα και επιφάνειας σε μεγάλες αποστάσεις, παρέχοντας κρίσιμα δευτερόλεπτα –ή και λεπτά– έγκαιρης προειδοποίησης. Το συρόμενο σόναρ CAPTAS-4 μετατρέπει τη φρεγάτα σε κομβικό ανθυποβρυχιακό κόμβο, ιδιαίτερα σε ένα περιβάλλον όπως το Αιγαίο, όπου η γεωγραφία ευνοεί τη σιωπηλή κίνηση.

Ο οπλισμός είναι το σημείο που αλλάζει πραγματικά τα δεδομένα. Οι κάθετοι εκτοξευτές Sylver A50 με πυραύλους Aster 30 προσφέρουν για πρώτη φορά στο Πολεμικό Ναυτικό δυνατότητα αεράμυνας περιοχής. Δεν πρόκειται απλώς για αυτοπροστασία, αλλά για δημιουργία «ομπρέλας» ασφαλείας σε ευρύτερες θαλάσσιες ζώνες ή νησιωτικά συμπλέγματα. Οι Exocet MM40 Block 3C προσθέτουν ικανότητα κρούσης μεγάλης ακτίνας, ενώ το σύστημα RAM και οι τορπίλες MU90 ολοκληρώνουν ένα πολυεπίπεδο πλέγμα άμυνας και επίθεσης.

Σε επιχειρησιακούς όρους, ο «Κίμων» λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής ισχύος. Το δικτυοκεντρικό σύστημα μάχης του επιτρέπει διασύνδεση με αεροπορικά, χερσαία και ναυτικά μέσα, μετατρέποντας την πληροφορία σε άμεση επιχειρησιακή υπεροχή. Σε στρατηγικό επίπεδο, αυξάνει κατακόρυφα το κόστος οποιασδήποτε επιθετικής ενέργειας, ενισχύοντας την αποτροπή χωρίς θόρυβο.

Η άφιξη της πρώτης Belharra στη Σαλαμίνα δεν είναι το τέλος μιας διαδικασίας, αλλά η αρχή μιας νέας ισορροπίας. Σε μια περιοχή όπου οι συμβολισμοί μετρούν, αλλά οι δυνατότητες μετρούν περισσότερο, ο «Κίμων» έστειλε ένα καθαρό μήνυμα: η Ελλάδα επενδύει στην ασφάλειά της όχι επικοινωνιακά, αλλά δομικά. Και αυτό, στη σημερινή γεωπολιτική συγκυρία, είναι ίσως το πιο ουσιαστικό μήνυμα αποτροπής.